İşler bazen istediğimiz gibi gitmez. Gerçek hayat böyledir. Olaylar sarpa sardığında veya bazı şeyleri elimize yüzümüze bulaştırdığımızda kaçıp gitmek isteriz. Hatta yer yarılsa da içine girsem diye düşünür kendi kabuğumuza çekiliriz. En kötüsü de yenildiğimizi sanıp mücadele etmekten vazgeçeriz!
Dön Semâzen,
Aşkla, aşk için dön.
Sen döndükçe dünyada senle aşkla dönsün.
Nefs utansın da, cana dönsün,
Gönül imana, akıl vicdana dönsün,
İnsan kendini bilsin de artık özüne dönsün
İnsan sormadan edemiyor. Bunca insan varken neden o, neden ben? Bir arada tutmak isteyen şey neydi? Ayıran şey nedir? Unutmak diyor dostlar. Bu kalp sökülürde o bu kalpten sökülmez...