Miray Nur ÇETİNKAYA

Çocuk kalbi affeder ama asla unutmaz!
Sayfa 200·Kitabı okudu
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Belki de haklılar. Onlar yetişkin ama ben çocuğum. Benim hiçbir şey bilmediğimi sanıyorlar. Hiçbir şeye üzülmediğimi, işimin gücünün yaramazlık olduğunu sanıyorlar. Bir gün onlara çok yanıldıklarını göstereceğim. Bunun için okumam lazım. Okuyacağım, sınıf birincisi, hatta okul birincisi olacağım. Üniversiteye de giderim. Hepsini ağzı açık kalır. Görür onlar... Hani hep bana'Sen kime çektin?'diye çemkirip duruyor ya... İşte o gün sıraya girecekler,'Bana çektin, aynı ben sen, bana çok benziyorsun!'diyecekler. Bugün'bıktım senden!'diyenler, o gün benim için ağlayacaklar... Göreceksin... Şimdilik hoşça kal defterim. Bunlarla vakit kaybetemem, çok işim var, daha büyüyüp adam olacağım...
Sayfa 196·Kitabı okudu
Bu yetişkinler böyledir. Sana oyuncak bebek alırlar ama saçını kesemezsin, yüzünü boyayamazsın. Araba alırlar. Ben bunun tekerleklerini çıkartıp arabanın içine çamur dolduracağım dersen izin vermezler, elinden alırlar. Onlara göre bebek bebektir, araba arabadır. Bebeğin saçına tarayabilirsin, ama kesemezsin. Kimin koyduğunu bilmedikleri kurallarla yaşamaya fena halde alışmış zavallılar.
Sayfa 187·Kitabı okudu
Sofrada yemek yemeyince, Afrika'da çocuklar aç, yemek bulamıyorlar diyorlar. Hadi yemek gönderelim deyince evladım sen niye böylesin... Asıl siz niye böylesiniz ya, siz niye böylesiniz? Su istiyorum, sen artık büyüdün, kendin al diyorlar. Kendi başıma yaşamak istiyorum diyorum, sen daha küçüksün diyorlar. Gıcık bunlar ya, bütün yetişkinler aşırı gıcık!
Sayfa 129·Kitabı okudu
Bu yetişkinlerde yenilik, yaratıcılık, pratik düşünme diye bir şey yok. Nokta.
Sayfa 98·Kitabı okudu