"O sırada altında yatan Nikita'yı hatırladı.Onun artık ısındığını ve hayatta olduğunu;belki artık kendisinin Nikita'nın gövdesinde,Nikita'nın da kendi gövdesinde olduğunu hayal etti.Dikkatle Nikita'nın nefes alışverişini dinledi,hatta biraz da horladığını işitti.Zafer edasıyla "Nikita yaşıyor,o halde ben de yaşıyorum!"dedi kendine..."
"...
Yazmak,okumak,düşünmek ya da sormak;
Güzelliğimizi gölgeliyor,zamanımızı tüketiyormuş,
Altın çağımızda engelliyormuş zaferlerimizi.
Bir kölelik yuvasının sıkıcı işlerini,
En yüce sanatımız ve faydamız sanır birileri.
..."