Mri’
@Mirielpure
31 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
Yedinci Boyut
Tatlı bir romantik dram öyküsüydü. Yazarın dili ve olay örgüsü de genel olarak gayet akıcıydı. Peki sevdim mi? Bu konuda aradayım. Kitabın ilk yarısı için kesinlikle evet, son çeyreği için ise emin değilim. Yine de tavsiye edebileceğim, okuyan birçok kişinin de çokça beğeneceğini düşündüğüm bir kitap.
Kitap, teyzesinden kendine miras kalan sihirli bir daireye yerleşmeye karar veren Clementine'nin, girdiği evde davetsiz bir misafirle karşılaşmasıyla alakalı. Karşılaştığı kişi, Clementine'nin aşık olabileceği o kişi olabilir ancak bir sorun var: adam tam yedi yıl geçmişte yaşamakta.
Clementine için teyzesinin önemini anlıyorum fakat ölmüş kadının bütün hayat hikayesine şahit olduğumuz kadar biraz da ana karakterlerin aşkını okuyabilseydik keşke. Çiftimizin karşılaşmalarından sonra geçirdikleri zamanı ve yapmaları gereken konuşmaları inanılmaz yüzeysel buldum... Her şeyi oldu bittiye getirmeleri okuduğumuz öyküye ayıp oldu bence. Hele bi' de Iwan'ın, arkadaşlarının mekanında kızımıza söylediği şok edici gerçekten sonra arkadaşları yanlarına gelince konuyu değiştirip eften püften muhabbet etmeye başlamalarını şöyle okudum: ಠ﹏ಠ
Yahu sen nasıl bu şok edici bilgiyi sindirip normal muhabbet edebiliyorsun ya. Hadi ettin madem yalnız kaldığınızda en ince ayrıntısına kadar bi' sor, öğren. Kitap karakterisiniz diye hepiniz merak yoksunu mu olmalısınız yani... Ayrıca Iwan Bey'in yedi yılda hiç boş kalmayıp önüne geleni elinden geçirmesi de ne bileyim... Yakışmadı. Zaten meşhur erkek karakter tribidir bu. "Senden sonra kimseyi sevemedim, kimse seni unutturamadı, herkeste seni aradım." Bla bla bla...
Toparlamak gerekirse aralarındaki çözümlemenin yüzeysel kalması, kavuşma sonrası kitabın vermesi gereken heyecanı asla verememesi ve onlara dair şimdiki zamandan çok az şey okumak
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İttifak Evciliği
Kafa yormayan, dinlenme ihtiyacı hissettiğiniz sıralarda çarçabuk okuyup bitirebileceğiniz çerezlik bir okuma. İki krallık arasındaki ittifakı güçlendirmek amacıyla evlendirilen Eadlyn ve Aevar'ın hikayesi...
Kitap oldukça hızlı bir girişle, ittifak anlaşmasının yaşanacağı günle, başlıyor. Tatlı bir hikaye olacağı belliydi nitekim öyle oldu da ancak kurguda hiçbir heyecan, kayda değer bir olay yoktu. Erkek kahramanımızın krallığı savaşçı ve vahşi bir topluluk olarak anlatıldığı için midir bilinmez sürekli bi' halk arasında savaş müsabakaları yapılıyor, birkaç sayfadan birkaç sayfaya resmi bayramları oluyor. Bu o kadar fazla tekrarlanıyor ki başka bir olayla neredeyse karşılaşamıyoruz. Döngü şu şekilde: Savaş müsabakası, Eadlyn'ın dışarıdaki yürüyüşleri ve bayramlar...
Ayrıca savaşçı bir topluluk olarak anılmalarına rağmen herkesin bu kadar iyimser, Eadlyn'e kucak açan taraf olmaları hikaye gerçekçiliğini benim açımdan yitiren bir diğer unsur oldu. Yabancı bir krallığa gelin giden ve gittiği ailede hiçbir sorun yaşamayan ilk kadın karakter olabilir kızımız çöwhdügsh Kitap boyunca Aevar'la da aralarında o kadar bir şey olmadı ki başlardaki beklentim puf diye söndü. Neredeyse aralarında hiçbir diyalog geçmiyordu.
Çerezlik bir şeyler okuyayım, kafam dağılsın diyorsanız bakabileceğiniz soft bir kitap kendisi.
Kitaba puanım: 2/10
Annalisa Analizden Bihaber ಠ﹏ಠDark romance
Ne okudum ben şimdi??? O final neydi? ಠಗಠ
Konusu: Baş kahramanımız Annalisa, aranan bir suçludur. Hem polislerden saklanabileceği hem de hayatını devam ettirebileceği bir iş ilanı gördüğünde hiç düşünmeden başvurur ve kendini ıssız bir adada var olan Rochester Malikanesinde bulur. Bu gizemli malikanede Annalisa'nın kilitlediği kapılar her nasılsa açılıveriyor, geceleri koridorda birtakım ayak sesleri duyuyordur. Malikanede neler olduğunu çözmeye çalışırken işvereni Edward Rochester ile karanlık ve tehlikeli bir ilişkiye sürüklenir...
Öncelikle kitabın akıcı bir dile sahip olduğunu düşünüyorum; sıkılmadan kısa bir sürede bitirdim. Dark romence ve gerilim sever bir okuyucuysanız çok rahat okuyacağınız bir kitap, The Keyhole. Klişe bir başlangıca sahip olsa da sürüklendiği olaylar klişelerden sıyrılıp kendi yolunu çizmesini sağlıyor. Ayrıca kitabın fazlaca müstehcen sahnelere sahip olduğu uyarısını da vermiş olayım. Finale kadar her şey iyi ilerliyordu fakat görmezden geldiğimiz ufak tefek mantık hataları, final sahnesiyle birlikte yüzümüze adeta balyoz gibi çarpıyor... Yine de gizem ve merak duygusunu kitap boyunca canlı tuttuğu için finaline rağmen benim adıma keyifli bir okuma oldu. Aşağısı spoiler olacak, okumayın lütfen.
(SPOİLER!) Finali hakikaten bu şekilde beklemiyordum. Edward'ın ölmediğini, bir yerden çıkageleceğini falan düşünürken bir anda başından beri Rowland olduğunu okumak şok etti beni çöwhjdjsgüç O kadar bir mantığı yok ki bunun. Bu adam nasıl bir sakallı bir sakalsız olabilir? Hadi sakal takmaydı, Annalisa bunu nasıl hiç çakmıyor? Hadi bunu da geçtim, Annalisa'yla boğuşma sahnesinden sonra bu adam nasıl çatı katına çıktı da "takma sakalını" takıp kendini kelepçeledi? Yahu hadi bunları da yaptı, Annalisa bodrumda bu adamı neresinden yaraladığını,
Leblebilik
Başına aldığı darbe sonucunda son iki yılı konusunda hafıza kaybı yaşayan Avery, sevgili kocası ve ilgili en yakın arkadaşıyla bu süreci atlatmaya çalışırken değişen hayatında farklılar sezmeye başlar. Ne kıyafetleri hatırladığı gibidir ne damak zevki ne de arkadaş çevresi... Başka birinin hayatını yaşıyor gibi hisseden Avery, neler olduğunu çözmeye çalışır.
Kitapta çoğu şey epey bariz olduğu için olaylar çözüldüğünde maalesef şaşırmıyoruz. Kitabın merak unsuru konusunda zayıf bir dile sahip olduğunu düşünüyorum. Kurgunun neredeyse tek mekanda geçmesi ve çoğunlukla sadece üç kahraman üzerine diyalogların dönüp durması da kitabı basitleşen bir diğer faktör. Sayfa sayısının az olması bu yönden iyi olmuş. Çerezlik bir kitap.
Kitaba puanım: 2/10
Kim Kimin Karısı ಠ_ʖಠ
Güzel bir gerilim kitabı okuyacağım için çok heyecanlıydım fakat bir noktada işler sarpa sardı. Kitabın konusu şöyle: Sıradan bir günde koşuya çıkan Eden, evine döndüğünde anahtarının kapıya uymadığını fark eder. Kilitle uğraşmaya devam ederken birden evin kapısı içerden açılır. Karşısında evin sahibi olduğunu iddia eden, kendi kıyafetlerini giymiş ve tıpkı kendisine benzeyen bir kadın vardır. Daha neler olduğunu anlayamamışken kendini kimliğini doğrulamaya, kocasını ve hayatını geri almaya çalışırken bulur.
Böyle anlatıldığında harika görünüyor değil mi? Kitap böyle başladı ve beni çok heyecanlandırdı. Ama ilerleyen sayfalarda diğer kahramanların bakış açılarıyla okumaya devam etmek işleri değiştirdi. Yazar, karakterlerin iç dünyasındaki anlatımında bizim öğrenmememiz için olayları eksik ve çarpıtmalı bir şekilde aktarıyor ve bu bana hiç zekice gelmiyor, üzgünüm. Aksine bu okuyucuyu aptal yerine koymaktan başka bir şey değil. Bunun yapıldığı kitaplardan nefret ediyorum. Yazar bu şekilde ters köşe yaptığını, okuyucu şok ettiğini falan sanıyor olabilir ama bana oldukça manasız geldi. Ne tatmin oldum ne de sevdim...
Güzel başlayan ve ortasından itibaren batıran bir kitap olsa da yazım dili akıcıydı, kendini okuttu. Son çeyrekte sıkılıp artık bitsin diye bıkkınlıkla okuduğum kısımları es geçiyorum... Finali de maalesef hiç beğenmedim.
Kitaba puanım: 4/10