Merve tok
@Mirvem
254 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
...hep içimden geçtin. Kimi zaman avaz avaz kimi zaman sessiz bir harf gibi."
Bir insanı son kez gördüğünü peşinen bilmenin acısı hiçbir acıya benzemiyordu.
Bir kadını yıllar sonra yeniden bulabilir, bir anda karşısına çıkıp yalvarırcasına gözlerinin içine bakabilir, af dileyebilir, hatta onu ikna edip bir şekilde hayatına tekrar sızabilirsiniz. Ama zamanın herkesten eksilttiklerini, bir şeylerin hep yarım kalacağını, yıllar önce şefkatle tutulan bir elin, sevgiyle, adeta tutkuyla bakan o gözlerdeki ışıltının eskisi gibi olmayacağını da peşinen kabul etmek gerekiyordu ve galiba hepsinden öte en çok bu ihtimalden korkuyordum.
Ilık ılık sevdiğim, zamansız gittiğim, dünyaya sustuğum, içime attığım!
Burada çoktan durdu, oralarda dönüyor mu dünya?
Dünya iyi bir yer değildi. İçimi yalnız sana açtım. Bir iplik gibi yalnız sana çözüldüm. Adını sevdiğim! Düğüm düğüm geçen yılların, dönüp dönüp durduğum bu bitmez tükenmez rüya için affet beni!