Zaten geride bıraktığın, bırakmak mecburiyetinde kaldığın birileri yoksa sakin ve telaşsız çarpardı kalbin, böyle acı ve hüzünle yarım yamalak çarpmazdı.
Kalbim
Bana “Neyin var söylesene şu hayatta, sahip olduğun tek bir şey var mı?“ diye sormuştu, cevabını şimdi biliyorum, şu hayatta sahip olduğum en önemli şey kalbim, kalbim vardı benim. Kalbimden başka da İstanbul’a götürecek hiç bir şeyim yoktu...