Ahsen
@MisElizabethBennet
39 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Sis ve Öfke Sarayı · Sarah J. Maas
Dikenler ve Güller Sarayı serisinin ikinci kitabıyla beraber olaylar tamamen tersine döndü. İlk kitabın yorumunda bahsetmiştim; Tamlin ve Feyre arasındaki kimya bana geçmedi diye. Gerçekten de gerçek aşk onlarınki değilmiş. Feyre, duygusal bir manipülasyonun kurbanı olmuş. Bu kitapta bunu tüm gerçekliğiyle görüyoruz.
Feyre artık bir ölümsüz ve yedi Yüce Lord’dan aldığı güçleri yavaş yavaş keşfediyor. Ancak keşfettiği tek şey güçleri değil. Asıl ve kadim olan aşkı Rhysand…
Rhysand, en favori kurgusal karakterlerimden biri oldu. Diyaloglarını okumak, duygu dünyalarını eşelemek gerçekten çok zevkliydi. Sağlam bir kurgu ve zekice yazılmış diyaloglar okuma zevkini katlamış.
Özellikle de sayfa doldurmak için yazılmamış sahneler ve karakterlerin birbirlerine olan aşklarının gelişimini en ince ayrıntısına kadar okumak çok kıymetliydi. Tüm bu birikimin ardından gelen smut sahnesi ise tam yerindeydi. Smut sahnesi yazılmadan da karakterlerin birbirine olan çekimini hissettirebilmek, bence gerçek yazarlıktır.
İlk kitaptan çok verim alamamıştım ama uzun seriler böyle oluyor, şans vermeliyim diyerek okumaya devam ettiğim için kendime teşekkür ediyorum Tüm övgüleri hak eden bir seri; ne yazık ki devam kitabı şu an bende yok Yeni kitap alışverişi yaptığım için seriye ancak bir sonraki ay devam edebileceğim.
Yeni hikâyelerde görüşmek dileğiyle
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Zorunlu Bağlılık ~ Catharina Maura
Windsor Ailesi serisinin üçüncü kitabında Dion ve Faye’in hikayesini okuyoruz. Serinin genel teması bildiğimiz üzere “zorunlu evlilik”. Serinin ilk iki kitabını da çok severek okumuştum ama bu kitabın yeri bende bambaşka oldu. Yazar, ilk kitaplarda da ana kadın karakterin içsel mücadelesini ve duygu yoğunluğunu bize çok iyi aktarmıştı; ancak burada duygusal derinliği bambaşka bir seviyeye çıkarmış.
Faye’in modern bir “Külkedisi arketiği” olduğunu onunla birlikte keşfetmek çok etkileyiciydi. Başta sadece babası tarafından sistematik olarak fiziksel ve duygusal şiddete maruz kaldığını, kardeşlerinin ise çaresizlikten sessiz kaldığını zannederken; aslında her şeyin farkında olduklarını ve sadece konforlu sessizliği seçtiklerini görmek, fedakarlığın bir sömürüye dönüştüğü o ince çizgiyi okumak gerçekten etkileyiciydi.
Dion ile Faye arasındaki ilişkinin yavaş yavaş şekillenmesi, bir adım gidip iki adım geriye dönmeleri ve birbirlerini tartarak güven duygularını geliştirmeleri hikayeyi çok daha gerçekçi kılmış. Dion’un nezaketi, sabrı ve koruyucu tavırları kalbime dokundu. Özellikle kendi duygularına rağmen Faye’in kendi seçimlerini yapabilmesi için ona alan tanıması ve onu desteklemesi çok kıymetliydi. Sağlam ve sarsılmaz erkek karakterler okumak hoşuma gitse de; hayata dair korkuları olan, kendi zayıflıklarının farkında olup bunları gizlemeye çalışan karakterler bana daha insancıl geliyor. Dion da tam olarak buydu: Hem sarsılmaz ve yenilmez, hem de zayıflık ve kırılganlığın müthiş bir sentezi..Bu insani sentez, onu sadece bir roman kahramanı değil, ruhu olan bir karakter yapmış.
Kitaba dair tek eleştirim; olay örgüsünün ortasından sonraki bazı “slow-burn” sahneleri. Hikayenin o naif havasına pek uymuyordu; sanki başka bir hikaye
