Bir adam tanıyorum…
Sevdiği kadınla evlenmesi zor, hatta imkânsıza yakındı.
Bir gün ailesine, dostlarına ve herkese şöyle dedi:
“Onsuz her şey kolay görünüyor olabilir; ama hayat renksiz, griye ve siyaha yakın, yaşanmaya değmez bir hâl alıyor.
Onunla yaşanacak zorluksa bana kolay geliyor. Çünkü hayat, onun yanında bahara yakın ve yaşamaya değer.”
Ve ardından şunu ekledi:
“Ben, onun zorluğunu başkalarının kolayına tercih ediyorum.”
Sonrasını sorarsanız…
Şimdi tatlı bir baharın içindeler.
Hayatlarında harikulade çiçekler açıyor.
Öyle işte.