Hayatta bir trajedi yaşadığımıda hepimizin bu trajediyi atlatmak için bulduğu uğraşlar vardır. İşte Lea’nın ki de keman çalmaktı. Keman çalarak trajedisinden uzaklaşıp daha yoğun ve korkutucu olabilecek bir duygu olan tutku, hırs ve mükemmel olma duygusuna tutundu. Ancak fark etmediği şey, bu yeni duygusunun, keman çalma yoluyla aslında trajedisinden kaynaklı içindeki ebeveyn boşluğunu doldurmaya çalışma ihtiyacını gün yüzüne çıkarması ve hayatının tek merkezinde olan keman yolculuğunda kendisine öncülük yapan kişilerle değişik şekilde bağlanması ve bu kişiler hayatından çıkınca ne yapacağını bilemeden ruhunun karanlıklarında saklı trajediye geri dönmesi oldu. Ve bu yolculukta kızının her zaman yanında olduğunu sanan ancak aynı yolda olsalar bile farklı araçlarda yolu gittiklerinin farkına varamayan bir baba…. Van Vliet’in hayatının merkezine kızını koyup kızı için büyük riskler alması, karakterinden hiç beklenmeyecek kararlarda bulunması…Aynı yolda giderken bir de fark eder ki Van Vliet, kendisi aslında içi renkli ışıklarla dolu, içinden müzik sesleri duyulan lüks araçta olan kızıyla aynı araçta değildir ve bu araç uçurumdan aşağı yuvarlanırken kızını kurtarmak için yapabileceği bir şey yoktur. Lea, hiç bu şekilde başlayıp, bu şekilde biteceğini tahmin edebileceğim bir kitap değildi. Belirli bir süre sonra neler olacağını o kadar merak ettim ki kitabı okumadan duramadım. Ama uyarmam gerekir ki bu kitap insanı, ruhunun çok da üstünde durmak istemeyeceği yerlere götürebiliyor. Uzun süre sonra bir kitabın sonunda duygulanıp ağladığımı da söylemeden geçemeyeceğim.

LeaPascal Mercier · Sia Kitap · 2022339 okunma

Geri İleri