Ama mürşit sormadı. Sormaya hakkı yok. Konuşurken sabahları bile bulsan, gece konuşmalarının da bir sınırı var. Ruhunu katman katman açarsın ,ama çekirdeğinde öyle bir kor vardır ki, kendin bile dokunamazsın.
Taşlaşma çağında dünya bir nefes bile iyileşecek gibi görünmüyordu. Vicdana utanca bağışlanma isteğinin dayanılmaz azabına ihtiyaç vardı. Ama taşlaşan ruhlara azap işlemiyordu.