Gülay laylay

Reklam
Kapıda ise Ahmet Muhtarı dost bir yüz beklemektedir. Ahmet Muhtar! Gel buraya Allah'ın delisi! Salih! Kardeşim! Birbirlerini erkekçe sarılırken gözyaşlarını içlerini akıtmaktadırlar
Kurtlar ecelleri gelince ölür, çakallar dileyince değil!
Muhtar değil ulan! Ahmet Muhtar! Pezevenge bak! Kulağıma bu adı ezanla okuyan sen misin ki selama talip oluyorsun?
Reis Paşa ayağa kalkar. Tüm askeri teamülleri bir yana bırakıp Ahmet Muhtar'a bir baba şefkati ile sarılır. Onun gibi binlerce oğlu vardır ve artık oğullarını bilinmezlere uğurlamaktan yorgundur.
Reklam