Kapıda ise Ahmet Muhtarı dost bir yüz beklemektedir.
Ahmet Muhtar! Gel buraya Allah'ın delisi!
Salih! Kardeşim!
Birbirlerini erkekçe sarılırken gözyaşlarını içlerini akıtmaktadırlar
Reis Paşa ayağa kalkar. Tüm askeri teamülleri bir yana bırakıp Ahmet Muhtar'a bir baba şefkati ile sarılır. Onun gibi binlerce oğlu vardır ve artık oğullarını bilinmezlere uğurlamaktan yorgundur.