Gülay laylay
@Missispi
58 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
İnsan tahammül edemediği gerçeği yok sayar. Bu evde gerçeğin ne olduğu ile kimse ilgilenmedi.
Zihnimizin de böyle penceresiz, dar odaları var; hiç yaşanmamış olmasını dilediğimiz kötü hatıraları oralara kapatıyoruz ve kapısına kalın asma kilitler vuruyoruz. Sonra bir an geliyor, kısacık bir an, bir karşılaşma belki, yahut bir fotoğraf, bir şarkı mesela, bir film afişi, tam o anda kalın asma kilitler bir örümcek ağı kadar kolayca dağılıveriyor, kendimizi pat diye o acı hatıranın içinde buluveriyoruz. Kötü hatıralara kilit vurulamaz.
O gece Handan'la birbirimize daha evvel hiç olmadığı kadar sıkı sıkı sarıldık, muhtaç olduğumuz bütün emniyet ve teselli birbirimizin vücudunda saklıydı.
Çok istemek kadere karşı gizli bir baş kaldırıdır. Kaderin çoğu zaman insandan beklediği tutku ve arzu değil, sabır ve teslimiyettir.