Gülay laylay
@Missispi
58 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şimdi düşününce anlıyorum ki, hayatta her şeyin zamanını belirlemeye çalışanlar, zaman tarafından cezalandırılmaktan kurtulamıyor. Hele ki başkalarının duyguları hakkında karar vermek, o duyguların ne zaman, hangi şartlar altında filizlenip nasıl yeşereceğini tayine girişmek, kibirli harmanlanmış budalalıktan başka şey değil.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Arkasından otobüsün içindekilere bakarken, hiç değişmediklerini düşündüm. Hala korkak ve kötülerdi. Bazen sessizlik suikastçısı, bazen de linç demek gibi aynı renk seferinde dönüp duruyorlardı yıllardır. Onların ipiyle hiçbir kuyuya inemezdim. Onların ipi ile bir kuyudan çıkabilir miydim peki? Sonuçta ben de onlardan biriydim.
İnsan kendini sevmeyi bilmeyince, başkalarınca sevilebileceğine de ihtimal veremiyor işte.
Ağzını sildikten sonra peçeteyi origami yapar gibi üçe katlayıp zarif tabağın kenarına koyuyorsun. Sonra peçete açılıyor, alıp yeniden katlıyorsun. Gene açılıyor. Kızıyorsun, yeniden katlayıp bir ucunu tabağın altına sıkıştırıyorsun. Adalet, peçeteleri ne çok, Adalet, peçeteleri ne güzel katlıyorsun. Sırf sen rahat rahat, renk renk katlı diye peçete koleksiyonu yapabilirim, biliyor musun?
Zaten kafanda bir ananasla gezsen, bunu bile garip değil, emsalsiz bulurdum, inan. Ben seni sevmeye karar vermiştim bir kere.