Ronahî
@Mit_hra
189 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
94
insanlar
ahalisi yok olmuş insanlar
moralsiz, yorgun ve şaşkın
cenazelerinin uğursuz yükü altında
bir gurbetten başka bir gurbete gidiyorlardı ve cinayetin üzücü isteği
ellerinde şişiyordu…
sevgilim
Nepal tapınaklarında bir tanrı gibi sanki varlığına başından beri yabancılaşmış
ve
güzelliğin asaletini hatırlatan geçmiş yüz yıllardan bir adamdır
ey sade mutluluklar ülkesinin insanları
ey yağmurda açık pencerelerin arkadaşları onu bağışlayın
onu bağışlayın
çünkü verimli varlığınızın kökleri
onun gurbet topraklarında yuva açıyorlar ve onun çabuk inanan kalbini
hasretin eziyetli darbeleriyle
göğsünün köşesinde şişiriyorlar
boşver bu kara cübbeli zahitler sokakta mecliste bana rezil desinler adımı ayıba bulaştırsınlar
bunlar şeytanın çocuklarıdır
ama ben anılarının dallarında yeşeren geceleri seni yalnızlığın köşelerinde aşina hatıranda arayan o keder çiçeğiyim.