Həyat kədərli bir tələdir. Düşüncəli adam böyüyüb ağıl-kamala yetdikdə ixtiyarsız olaraq özünü çıxılmaz bir tələdə hiss eləyir. Əslində isə, o öz iradəsinə zidd olaraq hansısa təsadüf üzündən həyata qeybdən gəlmişdir... Nəyə görə? O öz varlığının mənasını, məqsədini bilmək istəyir, lakin demirlər və ya cəfəng şeylər söyləyirlər, qapını döyəndə açmırlar, ölüm isə iradəsinə zidd olaraq gəlir.
Nəyə görə əzabları yüngülləşdirmək lazımdır? Əvvəla, deyilənə görə, əzablar insanı kamilliyə aparır, ikincisi, bəşəriyyət, doğrudan da, öz ağrılarını həb və damcılarla yüngülləşdirməyi öyrənsə, deməli, bu vaxtacan bütün bəlalardan hifz olunmağın, hətta xoşbəxtliyin də yeganə yolu sayılan dinin və fəlsəfənin başını buraxacaq.