"Kavgacı " olmanın "çok kötü bir huy" olduğu sonucuna varmıştı Franklin. Çünkü insanlarla çatışmak "tiksinti ve muhtemelen de düşmanlık" yaratıyordu. Daha sonraları tartışmayla ilgili olarak şu alaycı tespitte bulunacaktı: "Avukatlar, üniversite hocaları ve Edinburgh'ta yetişmiş her türlü insan hariç, sağduyu sahiplerinin bu hataya ender düştüklerini gözlemledim."
Franklin'in yayıncılık işine doğuştan bir eğilimi vardı. Sonradan "Çocukluğumdan beri okumaktan hoşlanırdım," demişti, "elime geçen bütün parayı kitaplara yatırırdım." Gerçekten de hayatını en çok etkileyen şey kitaplardı.
Latin Okulu paralı değildi. Ayrıca sınıf birincisi olarak Harvard'tan kolayca burs alabilirdi. Franklin'in koleje gideceği yıl okula başlayan kırk üç öğrenciden yalnızca yedisi zengin aile çocuklarıydı. Bunlardan onu esnaf çocuğu, dördü de yetimdi.