İçinden çıkılmaz kaotik bir durum karşısında hep bundan kurtulmak için yüzyıllar gerek diye düşünülür . Ama birdenbire bir adam ortaya çıkar ve ölüme mahkum olduğu düşünülen ağaç sanki sihirli bir değnek değmiş gibi yeniden yeşillenir , yaprakları biter , meyve verir dibine gölgesi düşer yeniden
Yoksulluk muydu beni huzuruna getiren ? Değildir yoksul azla yetinmeyi bilen
Hiç bir şey beklemem senden saygıdan başka
Dürüst ve özgür bir kişiye saygı göstermeyi bilirsen “
Diyen Hayyam’ın elini han sıktı peşi sıra sürükledi . Vakanüvisler bu hadiseyi “ Maveraünnehirin efendisi Ömer Hayyam’ı öyle takdir etmişti ki onu tahta yanında oturmaya davet ediyordu “ diye nakledecekti