OĞUZHAN AKÇAKOCA
@Mlym
Silahı bilmem ama boş insanı şeytan doldurur.
Kitapseverleri grubumuza bekleriz.
t.me/+1vKh3MgPsMllM2Jk
Ankara Büyükşehir Belediyesi
Lise
SİNCAN/ANKARA
Baskil/Elazığ, 12 Haziran 1984
168 okur puanıKasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Veysel içi-dışı birbirine uygun adamdı. Sade bir yaşayışı vardı. Şakalaşmaktan, nükte yapmaktan hoşlanırdı. Başından geçen bir olayı olduğu gibi anlattıktan sonra :
-Yalanım varsa, yalan söylüyorsam iki gözüm birden kör olsun diyerek ellerini dizlerine vurur, sonra hafifçe gülümserdi
Bazen karşısındakine takılmak veya ona "kör müsün?" dememek için kendisine "kör adam!" diye sataşır dururdu. "
Reklam
"Orada yemekte bulunanlardan biri Veysel'i uyarmak istedi.
-Aşık dikkat et; dedi. Bu gelenler bizden değil, ikisi de sünni. Ona göre konuş haaa!
O anda oda, sanki sağır bir sessizlikle dondu. Kaşıklar elimizde kaldı. Aşık Veysel'in yüzüne baktım. Çiçek bozuğu yüzü, kararmaya başladı. Elindeki kaşığı, büyük bakır siniye atar gibi bıraktı. Başı bir süre göğsüne düştü. Elleri çaresizlik içinde birkaç defa döndü durdu. Sonra kızgın, kırgın bir sesle öfkesini boşalttı.
-Yahu ne demek bunlar bizden değil sözü?
-Yahu ne demek Alevilik; ne demek sünnilik? Hala mı siz-biz kavgasındayız? Bu gelenler Türk mü? Türk! Müslüman mı? Müslüman! İnsan mı? İnsan! Daha var mı "bizden değil sizden değil" ayrımı? Allah aşkına bırakın bu kafayı! Hoşlanmıyorum bu ikilikten! Şuraya ağzımın tadıyla birkaç lokma yemeğe geldim; senlik benlik kavgasına değil! Adam olun ; adam! Herkesle iyi geçinin.!"
"Baba! Artık gidiyorsun! Sesin hatıra kalacak! Bize bir şeyler söyle!
-Ne diyeyim! Ne diyeyim! Birbirinizle, konu-komşuyla iyi geçinin! Dirliğiniz, düzeniniz bozulmasın. Herkesin günahı kendine! Keçiyi keçi bacağından asarlar, koyunu koyun bacağından!
Bir süre sustuktan ve inledikten sonra, doğrudan doğruya Allah'a yöneliyor.
Yumuşak, sıcak, ama halsiz-mecalsiz yakarışları aynen şöyle:
- Külli şeye kadirsin ya Rabiiim! Sen bağışlayıcısın ya Rabiiim sen affedicisin ya Rabiiim!
Bu yakarmalardan sonra anlaşılmayan kelimeler söylüyor. Bütün dikkatime rağmen anlayamıyorum. Çünkü yorgun sesi, birdenbire başlayan kadın feryatları ve çocuk hıçkırıkları arasında kaybolup gidiyor. "
"O çiğdem topladığım tarlaları, gezip gördüğüm yerleri hep bir rüya gibi hatırlıyorum
ve hiç unutmuyorum.
O yıllarda elimden tutarak beni gezdiren, hep kız kardeşim Elif oldu. Elif'ten gördüğüm yardımı, sevgiyi unutamam."
Yazarın okuduğum 11. kitabı. Yazarımız kitapta hemşehrisi Aşık Veysel'i tüm yönleriyle anlatıyor. Onu kim keşfetti? Hayatı nasıl filme alındı? Nerde doğduğu, gözlerini nasıl kaybettiği, evlilikleri, Atatürk’ü çok isteyipte neden göremeyişi, vasiyeti ve yazarımızla ruberu görüşmeleri... Hepsi ve daha fazlası Yavuz Bülent BÂKİLER farkıyla anlatılmış.
Yazarımız da şair olduğundan mütevellit, Aşık Veysel'in şiirlerini teknik açıdan değerlendirip, tahlillerde bulunmuştur.
Yazara göre (bana göre de) Aşık Veysel, bizim sedef çerçeveli boy aynamızdır. Peki neden?
Zira, Aşık Veysel şiirlerinde çok duru bir Türkçe kullanmıştır. Bir çocukta, bir yetişkin de şiirlerini rahatlıkla anlayabilir. Diğer bir husus, Aşık Veysel şiirlerinde her zaman isyankar ve mezhepçi ifadelerden kaçınmış, hep barışçı ve bütünleyici bir üslup kullanmıştır. Okuma yazması olmamasına rağmen yaptığı konuşmalar insanı şaşırtacak derecede ilmi ve takdire şayandır.
Çok beğendim. Bence bu kitabı her Türk (illaki Sivaslı) okumalı. 207 sayfa.
Son olarak Büşra kardeşime, değerli hediyesi için çok teşekkür ediyorum.
Şimdi şu birkaç dörtlüğü okuyup, üstünde biraz kafa yoralım.
"Aslım Türktür. Elhamdülillah Müslüman.
Şükür, “Amentü”ye etmişiz iman
Kalbime yaraşmaz şirk ile güman
Gönlümüz nur ile dolu sayılır"
“Birleşiriz bir bayrağın altında,
Biz Türklerin ikilik yok aslında
Yanar tutuşuruz vatan aşkında
Hepimiz bu yurdun evlatlarıyız”
“Yezit nedir, ne Kızılbaş
Değil miyiz hep bir kardaş
Bizi yakar bizim ataş
Söndürmektir tek çaresi.
Şu âlemi yaratan bir
Odur külli şeye kadir
Alevi Sünnilik nedir
Menfaattir varvarası.
Veysel sapma sağa sola
Reklam