Yemyeşil güzel bir bahçede çıkan
Çirkin kalmış papatyayım
Sözlerim sivri, kulağım delik!
Seviyor dersen sevmiyor derim
Gördüğümü söylediğimden belki
Bana yakıştırılan bu çirkinlik!
Sonunda katil olmaya mahkum
Hep gelen hazanım ben
Ölüme gerek var derler, gelirim!
Yaprak döker, yağmurla çınar gider
Yıllar ellerimde silinisin diyedir belki
Bana verilen bu çaresiz keder!
Gece karanlığında düğüne
Kucak açan yaş incirim ben
Yapraklarım geniş, köklerim derin!
Altta korur üstte yemek veririm
İnsanlara değil diyedir belki
Canımı acıtan derin kesiklerim!
Kaldırımda yuvarlanan az ezilmiş
Yerinde duran taşım ben
Üstüme yapışan az çamur!
Hırs ile düşler, geceye günü beklerim
Çok yerimde durdum diyedir belki
Üzerime gelen dev gibi teker!
Güneşli bir havada davetsiz
Bastıra gelen yağmurum ben