Mevsimler geçmiyor sis çöktü evime
Evvel zamanı senin yanında unuttum
Resimler bulandı, anlamsızlaştı iyice
Velhasıl sensiz evim sadece bodrum
Elem dolu ayrılık sesinden gecem
Sabah olsun diye belki bu hıçkırıklar
Esir oldum kendi kapattığım kapıma
Nereye gitti seninle korkak anahtar
İçindeyim, bakışın ile aşkının ortasında
Sersem oldum duruyorum sevgilim
Elimi tut götür beni de yalnız akşama
Varıyorum sensiz, korkuyorum cilvelim
İlgisiz oluşun üşüttü tek kaldığım sabaha
Yargıç mı oldu senin sevgin hakimim
Ormana düşüp mahvettin sanki ateşsin