Mmmarabian

Mmmarabian
@Mmmarabian
🪽 Binbir geceyi düşlerken
Güllerin efendisinin en nadide sevgisi...
Gülüm Hatice'ye mürüvvet gösterdi ve bir erkeğin nezaketi ve şefkatiyle davrandı. Aralarındaki aşka ve tezahürlerine baktıkça, sevgi denen şeyin İbrahim'in Rabbi tarafından gülüme bir huy, Hatice'ye bir lütuf olarak verildiğini düşündüm. İnsanlığın o zamana kadar çektiği sancıların hep karşılıklı sevgisizlikten olduğuna bir kez daha inandım. Oysa sevgiyle kinler tebessüme durur, sevgiyle düşmanlar dost olurdu. Ağuların bal, ayrılıkların visal olması hep sevgidendi. Sevgi bir yuvada bereketin ve nezaketin adıydı.
Sayfa 131·Kitabı okuyor
Reklam
Rabbine kavuşmak üzere olan bir ruhun ölüm rengindeki fısıltıları
“Ey Allah'ın bereketini taşıyan oğulcuğum. Çevresini güvercinler (melekler) kuşatmış öyle bir oğulsun ki sen, her şeyi en iyi bilen Allah'ın inayetiyle kötülüklerden korunmuşsun. Rüyalarımda gördüklerim doğruysa eğer, sen bütün kâinata gönderilensin; helal ile haramı ayırmak üzere. Atan İbrahim'in dini üzerindesin şüphesiz. Ki o din hayırdan ibarettir ve Allah seni putlardan uzak tutmuştur. Ve oğulcuğum, bilmelisin ki her yaşayan ölmekte, her yeni eskimekte... Kimdir ki dünyada fâni olmaz? Ben gidiyorum, lakin ne mutlu bana ki geriye senin gibi bir nimeti bıraktım.”
Sayfa 110·Kitabı okuyor