Leman Abas

Leman Abas
KİTABIN BU HİSSƏSİ
“Kendine Tüccarların Prensi diyor,” dedi Drakon. “Görünüşe göre aylar önce insan kraliçelerin hain olduğunu keşfetmiş ve o zamandan beri Hybern ordusuyla yüzleşmek için bağımsız bir in­ san ordusu toparlıyormuş. Kraliçe Vassa’yı bulmayı başarmış ve birlikte bu orduyu kurmuşlar.” Drakon omuz silkti. “Burada yaşa­ yan üç kızı olduğunu söylüyor. Onları yıllarca yüz üstü bırakmış. Ama bu kez bırakmayacağım diyor.”
Reklam
Seni neyin harap edeceğine sadece sen karar verebilirsin, Lanet- kıran. Sadece sen.
“Bir ricam olacak.” Yüzüne doğru eğildim. “Ne istersen.” Titrek bir nefes daha. “Dünyayı...bulduğundan daha iyi bir du­rumda bırak.” Göğsü son bir kez daha kalkıp tamamen durduğunda, ciğerle­rindeki nefes son bir rahatlamayla çıkıp giderken, Suriel’in neden tekrar tekrar bana yardım etmeye geldiğini anladım. Bunu sadece iyilik olsun diye değil...aynı zamanda bir hayalci olduğu için yap­mıştı.
Dudaksız ağzında küçük bir gülümseme belirdi. “Feyre Arche­ ron.” Güçlükle bir nefes aldı. “Sana Yüce Lord’la kalmanı söyle- iştim.
Tek kaşımı kaldırdım. Azriel omuz silkti. “Biz -yani Rhys, Cass ve ben- en büyük zayıflığımızın bazen en büyük gücümüz olabile­ceğini bir-birimize hatırlatıyoruz. Ve en umulmadık kişinin tari­hin akışını değiştirebileceğini.” “Nephelle Felsefesi.”
Reklam