Monalreading
@Monalreading
Kucağında bir çizim defteri, parmaklarının arasında bir kalem vardı, ama sayfa boştu. Tıpkı kendisi gibi. Bir hayaletti, sadece bir hafta önce tanıdığım kızın bir gölgesiydi; sanki keder içine işlemiş, onu lekelemişti.
Reklam
Merhabalarrr <3 Serinin 2. Kitabının yorumuyla geldimm. İlk kitabını çok severek okumuştum ve sonu da heyecanlı bir yerden bitmişti. İlk kitabı çok severek okurken bu kitap bana çok durağan geldi. Yine olaylar vardı ama çok üstün körü yazılmış gibiydi. O hissiyat bana pek geçemedi. Bu kitapta da en sevdiğim şey Giovanni'nin ne olursa olsun hep Emilia'nın yanında olması ona karşı olan korumacılığı oldu. Gio'nun o sevgisini aşkını güzel yazmıştı yazar. Emilia ise yaptığı şeyden sonra kendini toparlayamaya çalışıyordu ama yaşadığı iç çatışmayı okumak güzeldi. Direkt kabul edip geçseydi o zaman bana hiç geçmezdi. İkisi arasındaki dinamik, sevgiyi okumak güzeldi ve bu kitabı da okurken sevdim ama dediğim gibi kitap aksiyonlu, heyecanlı yazılsa bile okurken bana çok durağan yazılmış gibi hissetirdi. Bende de kaynaklı olabilir bilemiyorum djeijdjjd Yine de seriye bir şans verin derim. Okunmaya değer güzel bir seriydi •͈ᴗ•͈
Onu tutacak, yeniden bir araya getirecek ve asla bırakmayacaktım çünkü ona aşık oluyordum. Ve aşk, insanları deliliğe sürüklerdi.
Emilia, karanlık dünyamda saf, göz kamaştırıcı bir ışık huzmesiydi ve ben onun sıcaklığında keyif alıyordum. Bazen kıpkırmızı parlayıp beni yakıyordu ama ben o acıya da katlanıyordum. Ondan önce hayatımın ne kadar soğuk olduğunu fark etmemiştim bile.
Reklam