Hiç bitmeyecek gibi düşünülen, yaşanan o yoğun duygular, bir süre sonra insafsız zamanın gadrine uğrayarak sadece birer anı, giderek soluklaşan, silikleşen birer deneyim olarak kalıyor.
Güce ve umuda en fazla ihtiyacım olduğu bir dönemde kendimi güçsüz ve umutsuz hissediyorum.
Ekelöf
Yorgun yüzü artık hayata ilişkin çoğu arzusunu geride bıraktığını, iç dünyasındaki yaratıcılığa ilişkin arzulara yöneldiğini gösteriyor; artık ölümü yakından gören ama ölümsüzlüğü arayan bir yüz.