Fatih Karaman

Fatih Karaman
@Mondillo
Okur
Yazar
Lisans
Ankara
Aksaray
13 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
1Kitap288Takip edilen92Takipçi0İnceleme1Alıntı15İleti
Kitapları
Yorumlar

Fatih Karaman

@Mondillo·
Ölümü Öldürdü Gözlerin
Ay yanığı bir gecede Yirmi dokuz harf var, yüreğimin ortasında dizginlediğim İçimde tersi düz eden bir yara var Küf tutmuş bedenimde yıllar yılı gizlediğim Sorma bana ne nolur, marifetten değil bu sessizliğim Menekşe kokusu aramaktan araftayım Lal olmuş yangından kurtulan bedenim Bilmem ki şimdi nerdeyim Iraktan yakın, yakındanda uzakta bir semtteyim Naçarım; Tanımsızlığın tanımını yitirdiği yerdeyim Zamansızlık zamanının ortasında Bin asır yanıp sarıya çalan Sonra bin asır daha yanıp kırmızıya boyanan Ve binlerce asır yanıp siyahlaşmadan kararan Karadan da katranı çıkaran, cehennemdi gönlüm Şimdilerde kabrime sızan bir ışığın esaretindeyim Tiril tiril titreyen bir alevle yanıyor Yusufçukların kanatsız uçuştuğu yüreğim Bir sebep aramaktan Meczubum, ayrı bir çaresizlikteyim Çaresi sebebinde gizli Sebebi eylülümsü bakan gözlerin Dilim dilim bölsem diyorum, zamansızlığı asırlara Bin bir bulutta toplanıp şahit olsa bu mahmurluğa Boşansa tüm bulutlar mürekkep olup yağsa Sığmaz mısralara sözlerim
Şiir

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?

Fatih Karaman

@Mondillo·
Öfkem
Gözleri zaten buhranlıydı gökyüzünün Bahanemiz; Yağmurlu bir perşembe sabahına denk düşmekti sadece Çatıların kiremitlerine çarpıp savrulan her bir damlası Sessizliğimiz oluyordu ancak çığlık çığlığa Karıştırıyordu hayat bizi birbirimize Biz olmaktan çıkıyorduk adeta Sonra sonra Oluk oluk akıyorduk toprağa Bir tohuma hayat olurcasına coşkuyla Kimi çıkmadı zaten ıslanmaya Kimileriyse şemsiye tuttu bu yağan sağnağa Islanmayanlar ne bilsin Maşuklar zaten saçaklar altında Kaderimi değiştiremem Alın yazımı gizleyemem avuçlarımla Leyla Mecnunsuz olur mu bilmem ama Dünya, dargınım ben sana Issız çaresiz bir kalp bıraktın arkanda Islanmayana değil Maşuklara değil bu sitemim Öfkem; Züleyha gönüller yusuf yusuf diye bağırmayınca.. Yazar:Fatih Karaman
Şiir

Fatih Karaman

, 2023 okuma hedefini ekledi.
@Mondillo·
2023 OKUMA HEDEFİ
1/12 kitap - %8 tamamlandı
1 kitap okudu
12 kitap
394 sayfa
0 inceleme
1 alıntı

Fatih Karaman

@Mondillo·
Ruhuma İyi Gelen Kadın
Sakarya'nın karasu ilçesindeyim şimdi Sahilde kimse yok, sessiz mi sessiz Oturuyorum, sahilin en güzel yerinde Denizin kendini hissettirip çekildiği yerde Denizin sesiyle huzur buluyorum Üzerimde buz mavisi bir pantolon Salaş bir gömlekle Sakallarım uzun Gözlerim ufukta ve yorgun bir şekilde bekliyorum Denizden gelen meltem gömleğimden sızıp birşeyler fısıldıyor adeta Fısıltıya boğuluyorum Deniz fenerinin arkasından gün batarken yavaştan Dalgalar çekiliyor usul usul Ve o Ruhuma iyi gelen kadın Denizin dalgaları çarpıyor eteğine Kıyıdan zarif adımlarla gönül kıyıma yaklaşıyor Her adım atışını özenle izliyorum İnce bilekleri ve o bileklerde müthiş uyumdaki halhalı Rüzgarda dalganan saçları Altından bir saçak misali hoyratça ve de asice dalgalanıyor Gözlerini gözlerimden ayırmadan Tüm manzarayı gözlerime adıyor Usulca dizlerinin üzerine çöküp Ben geldim Beklettim mi diyor Bu asırlardır aradığım bir ses tonu Bu asırlardır beklediğim bir soru Kokusu sarmalıyor kendinden önce beni İçimdeki yirmi dokuz harfin tamamlayamadığı boşluğu dolduruyor
Şiir

Fatih Karaman

@Mondillo·
Korkunç Yalnızlık
Bir pranyla bağlar adamı yalnızlık İlk başlarda; Zihni kemiren bir esaret yaratır Esaret gün gün büyür insanın içinde Her hücrene yavaş yavaş dağılır Tamamen ele geçirdiğinde seni Hissiz bir keyif almaya başlatır Sonra yaşamadığın bir kaç asır Hasır altına süpürülen bir nasır bırakır Artık her dokunduğunda kendini sana hatırlatır Her hatırladığında, bir sela kopar insanın yüreğinden İnsan ismini duymaktan saklanır Issız, zamansız bir ütopya yaratır zihinde Mevsimler burda manasızca ikiye ayrılır Sıcağın tonları görülürken zemheride Soğuğun diğer adıysa burda Eyyam-ı bahur Artık sinede zıtlığın zıttı yaşanmaya başlanır Her şey bir anda soluklaşır Geride sadece silik bir fotoğraf bırakır İnsana aynada tanıdık bir yüz aratır Görünen yüzler puslu ve artık hepsi yabancıdır Son çıkış öncesidir burası Nefes almak bile bu evrede acıtır İnsan nasıl olurda böyle bir acıya dayanır Her güne kalabalıkta artan sancısıyla uyanır Yer gök arasına sığmaz kalbi için için daralır
Şiir
Geriİleri