Sena

Bağıramam,coşamam, içimde fırtınalar kopmuyor artık, bir sürü delice söz de edemem, duymuyorum ki içimde olanları.
Beceremiyorum, düşüyorum, yerdeyim işte. Hem içimdeki o korkunç sesleri, hem sizi dinleyemem aynı zamanda.
Bir kez daha - her zaman değil, istemem de her zaman - ama bir kez daha "sen" de bana.
Senden gelecekte dayanılmayacak ne var?
Bu dünyayı ne zaman birazcık düzene sokacaklar, dersiniz?