Gerçekten sonunda bitti dediğim sayılı kitaplardan oldu. Pandemi döneminde ünlenmesi ve ünlü yazarların yorumlarıyla merak etmiştim. Eğer sizde daha önce 7-8 tane kişisel gelişim kitabı okumuşsanız size katabileceği pek bir şey olduğunu düşünmüyorum, şahsen bana pek bir şey katmadı. Yazıldığı dönemde itibar görmüş olması normal, ama neden bu kadar övüldüğünü pek anlayamadım. Öne sürülen düşüncelerin detaylı ve sistemli şekilde açıklandığını düşünmüyorum. Kitapta çok fazla düşünüre atıfta bulunuluyor ama bu düşünürler ve öne sürdüklerine yer verilmemiş, bu da felsefe ile pek ilgilenmeyen okurların işini zorlaştırıyor. Benim için ortalamanın bir tık altında bir kişisel gelişim kitabıydı. Umarım okuyan diğer okurlar benden daha fazla fayda görür. Tabiki bunlar sadece benim bakış açım:) Aşağıda da kitapta bulduğum bazı rahatsız edici alıntılar var.
"Hayatlarını daha konforlu hale getirecek düzenli bir işte çalışmaktansa yok edilmeyi tercih eden Kızılderilileri kendi gözlerimizle görmedik mi?"
"Ameleler, yoksullar, dünya malına tapanlar, kadınlar ve çocuklar neredeyse hiç düşünmezler. Kuklalardır, bir şekilde karmaşık ve bilinçlidirler ama hareketlerine istemsiz arzular ve dış etkiler hakimdir."
"Eğitimin tüm derdinin duyarlılık sahibi olmayan, düşünceleri tamamen dağınık çocukları eğitmeye çalışmak olduğu kabul edilmelidir. Bu çocuklar her şeyi duyar ancak hiçbir şey hissetmezler."
"...duygularımızın üzerinde doğrudan hiçbir etkimiz yok."
"Ancak sakinliğe sahip çok az erkek ve daha az genç erkek bu yavaş yavaş kristalleşme işini gerekli görmektedir." (Yazar için kadın ve çocuklar bahis konusu bile değil.)