ANLAR
Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,
İkincisinde daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar.
Çok az şeyi ciddiyetle yapardım.
Temizlik sorun bile olmazdı asla.
Daha çok riske girerdim,
Seyahat ederdim daha fazla.
Daha çok güneş doğuşu izler,
Daha çok dağa tırmanır,
Daha çok nehirde yüzerdim.
Görmediğim birçok yere giderdim.
Dondurma yerdim doyasıya,
Daha az bezelye.
Gerçek sorunlarım olurdu
Hayali olanların yerine.
Yaşamın her anını gerçek ve
Verimli kılan insanlardan olurdum.
Farkında mısınız bilmem, yaşam budur zaten.
Anlar, sadece anlar, siz de 'an'ı yaşayın.
Hiç bir yere, yanına: termometre, su, şemsiye ve
Paraşüt almadan gitmeyen insanlardanım ben.
Yeniden başlayabilseydim,
İlkbaharda, papuçlarımı atardım.
Biraz sonra,yarın,canım istediği zaman okurum derim.Zaman yürür gider beni dertlendirmeden;çünkü kitaplarımın dilediğim zaman bana sevinç verecekleri,yaşamıma destek olacakları düşüncesi anlatabileceğimden daha büyük bir rahatlık verir bana.İnsan hayatı denen bu yolculukta benim bulduğum en iyi nevale kitaplardır ve ondan yoksun anlayışta insanlara çok acırım.
Herkesin gözü dışardadır;ben gözümü içime çevirir,içime diker,içimde gezdiririm.Herkes önüne bakar, ben içime bakarım.Benim işim gücüm kendimledir.Hep kendimi seyreder,kendimi yoklar,kendimi tadarım.Herkes kendinden başka şeylerin peşindedir;hep kendinin ötesine gitmek sevdasındadır.Bense kendi içimde yuvarlanıp gidiyorum.