Serkan Battal
@Moonlightsonat
Şu anda okuduğu kitap
kırılmak yoksulların hakkıydı yalnız
bir çocuğu gördüm oyuncaklarıyla
babasının sevgisini arıyordu..
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Nedir şu koskoca kainatın sırrı? Böylesine mükemmel bir nizamı niçin habire bozmaya çabalıyor insanlar? Bu derece ikiyüzlü, haksız, düşkünün halinden anlamaz oluyorlar? Hayatın akışı içinde, yaşadığım olaylar niçin beni de bu tip bir insan olmaya yöneltiyor? Kötü bir karakter sahibi yapıyor? Olması gereken bu mu yoksa? Ağır bir imtihan mı hayat? Böylesine zor şartlar altında mı dürüstlüğü ölçülüyor insanın? Kim dürüst ki? Her fert, saf mı saf, doğru mu doğru bir vatandaş olarak görüyor kendini, ama aslında, yaşadığı yanlışı doğru olarak gösterebilmenin kavgasını veriyor...
İnsanlara anlatılması gereken en önemli şey: Hakları olmayan varlıklara el uzatmamaları gerektiğidir. Bunu öğrenirlerse, çok önemli, toplumumuzda yaralar açan bir çok meselemizin kökünden hallolması işten bile değildir. İnsanların birbirlerinin haklarına tecavüz etmedikleri yerde, belki biraz mübalağa olacak ama, kurtla kuzunun yan yana yaşamaması için hiç bir sebep kalmaz.
İnsanımızın en önemli meselesi: düşünememek!.. Onu becerdiği zaman, bazı şeylerin niçin yanlış olduğunu kendisine sormaya ve bunalıma sebep olan ictimai mikropları tesbit edip, onlarla mücadeleye başlayacaktır. Yanlışlarla niçin avutulduğumuzun sırrına ereceğinden, uyanıklığın gerektirdiği bütün faaliyetlere girişeceğinden, gerekirse, sevginin okşayıcı bayrağının yüreklerin gönderlerine yeniden çekilmesi için canını bile verebilecektir...
