Panik Prenses ve Yedi Ataklar
@Morladolu
Şu anda okuduğu kitaplar
Dünya yanıyor sevgilim .
<Ağzım kulaklarımda koşuyorum bir tüketişe
Dünya yanıyor sevgilim.
Basit atılan adımların derinliğinde bir cenazeye
dünya yanıyor sevgilim.
Kendini kandırmış zaferler asaletini düşürüyor omuz askılarına.
dünya yanıyor sevgilim
Kendimin üstüne düşen kendimin gölgesi.
Dünya yanıyor sevgilim.
65 liralık bir biranın iyi hissettirmesi gibi
dünya yanıyor sevgilim.
Derin bir okyanusa daldırdıgım kolluklu çocuklar.
Dünya yanıyor sevgilim.
EN özel oldugumun yanılması senin kollarında.
dünya yanıyor sevgilim.
l-kollarında ki kadın beni işaret ederken parmağıyla
dünya yanıyor sevgilim.
Uzun zamandır ne hissettiğimi anlamaya çalışıyorum. Ne eksik, ne yetmiyor ya da ne yetecek.
Önce anlamam gerekiyor, Önce anlamalıyım ki sonra kendime anlatacağım bu masalı
Çok hızlı bir şekilde gidiyordum. Gözlerimi kapattım önce. Ellerimi kaldırdım havaya, Son hız çarptı içim kocaman siyaha boyalı taş bir duvara. Hiç biri parçalanıp kopmadı ki yüreğime tutunanların. Duvara sıçrasın istedim ruhumun siyah akan kanı. Arınsın ki kanadığı yerden iyileşsin.
Şişti her yerimi, pis bir koku sindi derime, çürükler dikildi uçuş uçuş etekleri olan bir elbise gibi tenime.
Yeşil ormanlar ektim gözlerimin pınarlarına.
Kop koyu yeşilden bir orman.
Buz gibi bir mavi hava.
Toprağını okşayan avuçlar.
Buz gibi yeni bir his içim.
Yaşlı, ıslak bir gövde yüreğim.
Bastırsa beni bu yeşil bağrına.
Anne olsa bana kuytusu.
Yaslasam başımı bu taze yosunlara.
Uyusam bir an olsun uyusam.
Hiç rüya görmeden.
Hiç bir his bana ulaşamadan.
Dinlenebilse bu bir avuç canım.
Dökülüyor bir sessiz çığlık gibi kap kara kışım.
Beni neden unuttu bu tanrı.
Biti içimden saçılan güller kırmızısı sevgi.
Hiç sakınmadan çıkartıp baş ucuna bıraktığım güller.
Yetişmiyor artık bu bahçede.
Ah çiçeklere hasret kalan içim.
Gözümden damlamaya bile mecali olmayan bu hüzün.
Bomboş bir beden.
Günlere uyanmaya bir nedeni olmayan.
Binlerce dağ yıkılmış yorganın altına.
Sevilmek, deliler gibi sevilmek
Hiç tatmamış.