Kaybolma hissiyle dolu tüm gönül kuşları.
Gökyüzü yetmiyor, belki de sorun mavi olması...
Bulutlar hep engel, göğe uzanmış ağaç dalları
Rüzgar kesiyor tüm yolları, göşe başları,
İki yağmur bir gökgürültüsü sonrası...
Sonrası çok renkli, göz alıyor gökkuşağı
Güneş desen hep tepede asılı,
Boş bırakmıyor meydanı.
Gülmeyin gülmeyin belki de hava nemli.
Dikkat dağıtıyor dalga sesleri.
Tüm bu bahaneler varken
kim sorgular yetersiz kanat çırpışları ...
-Sümeyye