"Ölüm bireysel değil toplumsal bir vakadır. Belli belirsiz bir iç çekişle son nefes verildiğinde, atardamar ve toplardamarlarda kan durduğunda ve nöronlar beyni Harekete geçirmeyi bıraktığında, bir organizma olarak insanın hayatı sona ermiş demektir. Ancak, ölümün resmiyet kazanması için, toplumun onun farkına varması gerekmektedir."
Varoluşum konusunda vardığım bu kesinlikle, bu güven vermeye çalıştığım öz arasındaki çukur hiçbir zaman dolmayacak.
Kendi kendime yabancı kalacağım hep.
Çünkü varlığından kuşku duymadığım bu "ben"i kavramaya çalıştım mı, onu tanımlamaya, özetlemeye çalıştım mı parmaklarım arasından akıp giden bir su oluveriyor.