Hayatımda asla ve asla unutamayacağım bir eser, başyapıt! Mürşit efendi ben oldum; gözyaşlarım içime aktı o hatıra defteriyle biçare. Ah Reşat Nuri, iyi ki geçtin bu dünyadan o güzel kalemin ile.
Öyle işler çıkacaktı ki vicdan "yap" derken kanun "yapma" diye nehyedecekti. Keza, kanunun istediği bazı şeyler vicdana dokunacaktı. Bu vaziyet karşısında ne yapmak lâzımdı?...