Başrolünde olduğum bir sürü "yapmam" dediğim senaryolar var. Şaşırmıyorum kendime. Çünkü insan; yolu taşlardan, tümseklerden oluşan su gibi. Akıyor, doluyor engele takılıyor ya da sadece sızıyor. Yön belirsiz, şartlar mecburi.
Hepsini kabullendim. Öptüm alnından hatalarımın, yedim bütün büyük lokmalarımı.
Üzülsem de benim, ağlasam da bana.
Şimdi geçsem karşına, "neden?" diye sorsam inan her cevabına "haklısın." derim. dedim ya şartlar mecburi, senaryosuz oynuyoruz bu filmi.
Kandırmana değil de kanmama kırgınlığım. Biraz daha sabretseydim belki anlardım ben de senin yarabandınım.
şimdi sen düşürdün beni takıldığın yerden.
Öyle sevmiş, sonrasında öyle üzülmüşsün ki ben de sana üzüldüm, geçtim
kendimden.
lanet olsun ki şartlar mecburi...
Aşka ortak olayım derken şimdi dert ortağın olacağım.
Öyle sevmiş, sonrasında öyle üzülmüşsün ki,
Planlar değişti artık sadece derdine sarılacağım.
-Dostun