Koyunun kuyruğa nedenli ihtiyacı varsa, benim de kadına o denli ihtiyacım var. Benim aklım fikrim dünya devriminde. Ben onu bekliyorum, sevgilim o benim. Ama bir kadın! Puf! Kadınlar bir yan üründür yalnızca. Gerçi onlarsız olamayız ama ne yapıp edip bu ayıbımızı gizlememiz gerekir.
Kolektif çiftliğe ben bir çift öküz götüreceğim, bütün makinalerımla tahılımı vereceğim, beriki ise eski pis pantolonunu verecek, onunki ile benimkini bir araya koyacağız, sonra da kârı paylaşmaya başlayacağız. Benim hakkımı yemek değil mi bu? Öteki adam belki de ömür boyu yan gelip yatmış, sefasına bakmış, oysa ben...