Kafamda nasıl gireceğime dair falan hiçbir fikirim yok. Bu konu nasıl açıldığından bahsedeyim bana göre boşluğun ne olduğundan bahsederim oradan yalnızlığa sekerim gibi düşünüyorum, nasıl ilerleyeceğimi söylemek ne kadar mantıklı bilmiyorum ama burada makaleden daha çok kendi kendime konuşmalarımı yazdığım için öyle fazla kasmıyorum ve ufaktan söze başlıyorum;
Neden kendimizi boşlukta hissederiz? ya da hiç kendinizi gerçekten bir "boşlukta" hissettiğiniz oldu mu? bana bu yazıyı yazdıran sebeplerimden en büyüğü kendime boşluktayken bunu sormak oldu. Ben uzun zaman boyunca boşlukta yaşadığım için - en azından öyle olduğunu sandığım için- boşluk hissini gayet benimsiyorum lakin bayadır yaşamamıştım. Boşluk nedir? diye soracak olursak size şöyle derim; Hiç kendinizi yapacak bir şey bulamamış ya da bir şeyler yapmak isteseniz bile bir gücün sizi oturduğunuz yere sabitlediği oldu mu? Ya da belki de sizde bu his yaptığınız, başardığınız şeylerden tatmin olamamaktır -çoğu gördüğüm, tanıdığım ve yaşadığım kişilerde öyleydi- ne kadar para kazanırsa kazansın ne kadar insanlardan ilgi görürse görsün, peşinde koştuğu hedefleri başarmış olsa bile mutlu olamadığı ve bu kadar olumlu şeye rağmen kendinizi içinde garip bir kaygıya benzer bir his ile tavana bakarken bulmak. Benim için boşluk buydu. Kendimden örneklendirmek gerekirse, ben ilkokulda, ortaokulda ve hepsi olmasa da lise iyi notlar aldım, küçükken bunun iyi bir şey ve beni mutlu edecek olan şey olduğuna inandım ama bu inanç lisede çoktan kaybolmuştu. Bu yüksek notlar benim için bir anlam ifade etmemeye başlamıştı. Boşluk hissinin biraz daha aslında hayatın anlamsızlığı ve insanın içinde olduğunu anlam arayışı ile paralel ilerlediğini fark etmek zor olmasa gerek. Hafta içi ve cumartesi çalışan bir işçinin hayatı işinden