Meryem Öztürk

Meryem Öztürk
@Mrgrttt_dk
Öğretmen
Erzincan Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı
Elazığ
13 Ekim
17 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Araftayım
Araftayım. Bir keski sırtındayım belki, Varlık ve yokluk arasında ince çizgide, Hayatı “şaak” diye yarar sanki. Toprağın altını, üstünden ayıran yerdeyim, Şimdilik üstteyim ama yarınını bilmeyenlerdenim. Araftayım. Cennetle cehennem arası bir yerdeyim. Sağdan bakınca acınası halime, Soldan bakınca gevrek gevrek gülenlerdenim. Bazen kara yağız gözlerim, Bazen yemyeşil bir göz gözler, gözlerim. Araftayım. Rastgele ad verilmiş herhangi bir caddedeyim. Bir trafik ışığı olsaydım şayet, Tahmin etmek zor değil kesin sarı renkteydim. Ne karanlıktayım, ne aydınlıkta Güneşin gurub ettiği yerdeyim. Araftayım, Uykularımı uyanıklara kaptırdığım yerdeyim. Kimi zaman tebessüm doluyken çehrem, Çoğu zaman gamdayım, yastayım, kederdeyim. Gündüzü geceden, geceyi gündüzden gizlerim, Ben kalın kumaşlı, koyu bir perdeyim. Bazan binler fersah uzaktayken sana, Bazen bir adım ötendeyim. *** Özlem nefrete kardeştir bende, Tezatlara can verir Rabbim, berduş zihnimde. Bir akil insan fakiri görse de,
Şiir
Reklam
Araftayım Elimin yetiştiği yerde Sesimin ulaştığı taraftayım Akıl ile kalp çıkmazında Senli sensiz diyardayım Nar ve nur Nur-u cemalinde huzur Nar-ı celalin pek zor Vav halindeyim özümde Vay sözümün haline Vaveyla! Kaldım arasatta Ar ile af arasında Ne Cennet ne Cehennem Yar ile yok ortasında Araftayım Yedi yön bilir beni Ne yana seslensem Sen sen denen yankıdayım...