Denedim olmadı. Çabalarımın sonu nihayete varamadı. Ben hüsrana komşuyum. Uykum kaçtı. İflasın eşiğine battı bu suçsuz gözlerime hesabım ağırdır vardır şerrim de velakin kalanım hayırdır...
Ama insanın muhteşem tarafı budur; Sil Baştan yapmaktan vazgeçecek kadar umutsuzluğa veya tiksintiye kapılmaz asla... Çünkü böyle yapmanın önemli ve yapmaya değer olduğunu çok iyi bilir.
... Güneş her gün yakıyordu. Zaman'ı yakıyordu. Dünya hızla çember çiziyor ve kendi ekseni etrafında dönüyordu. Zaman da Montag'dan yardım almadan seneleri ve insanları yakıyordu zaten. Yani Montag itfaiyeciler ile birlikte nesneleri yakarsa, güneş de Zaman'ı yakarsa, bu HERŞEYİN YANMASI ANLAMINA GELİRDİ. Onlardan birinin yakmayı kesmesi gerekiyordu.
Ne de olsa bu günlerde herkes 'bana asla bir şey olmaz, ' diye düşünüyor, bunu biliyor, buna kesinlikle emin. Başkaları ölür ama ben yaşamayı sürdürürüm. Eylemlerimin sonuçları ve sorumluluklarım yok. Oysa var. Ama onlardan bahsetmeyelim ha? Eylemlerinin sonuçları insanları yakaladığında artık çok geçtir, değil mi Montag?