Denedim olmadı. Çabalarımın sonu nihayete varamadı. Ben hüsrana komşuyum. Uykum kaçtı. İflasın eşiğine battı bu suçsuz gözlerime hesabım ağırdır vardır şerrim de velakin kalanım hayırdır...
İnsan neden hayvanda görünenlerden daha üstün duygularım var, diye böbürlenir? Bu hayvanları yalnızca daha gerekli varlıklar haline getiriyor. Dürtülerimiz yalnızca açlık,susuzluk ve istekten ibaret olsaydı, neredeyse özgür olurduk; ama şimdi esen her rüzgarla,tesadüf eseri bir sözcükle ya da kelimenin bize iletebileceği bir manzarayla etkileniyoruz.