Hayatın ihtimallere emanet edemezsin. Her zaman tek bir şansın vardır. Bir atış. Kaybediyorsan kaybet ama bir kapının önünde durursan kaybetmek uzun sürer. Bir eve birden fazla yoldan gidebilirsin önemli olan varmaktır. İnsanlar hep bir çatısı olsun ister ama bizim kapılara ihtiyacımız var. Açık kapılara, anlıyor musun? İnsanı evde hissettiren şey duvarların arasında olmak değil, kapıdan çıktığında istediği zaman dönebileceğini bilmesidir.
“O bıçağın dikiş tutmayan yaralar açtığını sana ben öğretmiştim Angie,” dedi daha sessizce. Teslim olmuş gibi. Takati kalmamıştı. “Ama onunla kessen daha çok şansım olurdu.”