Insan daha yüksek bir idrak mertebesine eriştiği vakit ne haramdan dem vurur ne helalden. Ne cennet ister ne cehennemden ürker. Imanin özüdür aslolan ; şekli şemali, kabuğu kisvesi değil..
Hayatımızın bir haritası varsa şayet yollarda değil yol ayrımlarında çizilmekte. Iki şey arasında tercih yaptığımız o kısa, kısacık anlarda. Göz açıp kapayana kadar değişir kaderimiz , tek bir kararla...
Hicbir hayvanın karnı tokken birine saldırdığını işitmedim. Ama insan öyle mi ? Ister aç olsun ister olmasın fenalık etmiyor mu? Demem o ki , karni tok bir aslanın yanında mı daha rahat uyursunuz yoksa karnı tok bir yabancının yanında mı?