-Yaşadığım her şeye sırtımı döndüm. Tüm hayatımı bir kenara bıraktım ve sadece onları yaşattım, onlarla yaşadım, orada yaşadım. Onlarla ağladım, onlarla güldüm, onları büyüttüm ama en önemlisi onlar beni büyüttü. Kaçtıkça sadece yazdım ve beni öldüreceğini bile bile yazmaya sığındım. Bir gün bu yaşam oyununun üzerinden göçtüğümde daima onlara minnettar olacağım.
(...)
Bir gün buradan gideceğim, kimsenin bilemeyeceği, öğrenemeyeceği bir yere gideceğim ve herkese arkamı döneceğim. Hissettiğim her şeyi parçaladım ve her parçamı onların ellerine bıraktım. Her parçamı birine verdim -benden geriye bir şey kalmayana dek. İçimdeki o karanlık boşluğa güvendim ve hissettiğim her şeyi bir boşluktan çıkardım. Çıkardım ve her karanlığı onlara teslim ettim, onlar benim ilk teslimiyetim olan kişilerdi.
(...)
Var olmayan şeyler için var olduğuna şükrettiklerimden daha fazla kendimi kaptırdım ve bir gün kıyıya vuracağımı bilerek o okyanusa kendimi bıraktım, suyun altından gökyüzüne baktım, o güzel dalgalar. Bir gün cesedimin çıkacağı o suda artık o kadar da kötü olmadığımı hatırladım.