Frida Kahlo, Diego’dan vazgeçme eşiğini şöyle anlatır; kötü günümde olmadığın zaman vazgeçtim.
Canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını, kırılacak veya tedirgin olacaksam bile "düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim."
Bana "yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim."
Gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve "bana hâlâ söylemediğin şeyler olduğunu hissettiğimde vazgeçtim."
Her sabah benimle uyanmak istemediğini, "geleceğimizin hiçbir yere gitmediğini," ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde vazgeçtim. Sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek "beni hiçe saydığın için vazgeçtim."
Tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğimi ve tek neden ‘sen’ olduğun için vazgeçtim.
"Bencil olduğun için vazgeçtim." Bunlardan sadece bir tanesi senden vazgeçmem için yeterli değildi çünkü "sevgim yüceydi". Ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçtiğini anladım. Bu yüzden bende senden vazgeçtim.