Bir yokluk ki
Adımı bile unutturur.
Öyle bir sessizlik ki
Sesimi bile hatırlatmaz
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Varlığını hissetmek güç kuvvet idi.
Lakin giderken benden hiçliğe,
—yarsız kaldım
Kırılan umutlarımı da alıp gittin,
Yansa dilim yokluğundan gam yemem
Ama yok saydın beni
Ay ışıksız
Ben de karanlıkta kaldım.
Yakamozlar düşer sessiz gecelerde
Ayın 14’ü dolunay iken,
İlhamsız kaldım.
Dilim sustu konuşamaz oldu,
—şiirler anlamsız, bestesiz kaldım…
Tüm öğrendiklerini
Bırakacaksın !
Tuzakları farkedeceksin
Sayı tuzağından uzak duracaksın
Kalpten zikredecek
Sırrın nerede olduğunu bileceksin.
Yorulmuş ve eskimiş her sistem yıkıldı
Arkadan seyrediyor, zamana takılıyorsun…
Erenler ! Her şey Hakk’tır.
En başta bu sırra er !