İbrahim ergünal

İbrahim ergünal
@Mrsphilosopher0
Mevlana’yı arayan Şems
O’ hoşluk —/bir boşluk
Mahluklar birleşti tanrıya savaş açtı. —sonucunda Yerle gök birleşti; —su kazandı, toprak kazandı. Velhasıl yine rahmet kazandı. Zannetme ki unutuldu , adı tarihe kazındı. O’ her daim senin göremeyeceğin kadar yakınında idi… Sendeydi…
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Niyet —teke— düşmeden gönül kapısı çalınmaz…
Bırak saraylarda mermer olmayı Toprak O’l bağrında güller yetişsin…
Akılda bazen her şeyi çözemez. —Hissetmeniz lazım. Kalbinize seyredin.
Bir direnişe hasret…
Bu çağ beklenenin değil, Olmayanın açtığı kapıdır. Eskiye tutunan, yeniyle karşılaşamaz. Yeni, geçmişin devamı değildir artık Geçmişin inkarıdır ! Tutundukça eksileceksiniz ! Her bağlılık sizi biraz daha geri çekecek. Her alışkanlık sizi biraz daha susturacak. Her şey bir mühür, Ve o mühür, Yalnızca hatırlayanı çağırır… /selâmun kavlen min rabbin rahim