Ermişin birini yolda yürürken görmüşler. Bir elinde bir kova su, öteki elinde bir meşale taşıyormuş.
"Nereye gidiyorsun böyle?" diye sormuşlar.
"Bu kovayla cehennemi söndüreceğim, bu ateşle de cenneti yakacağım" demiş.
"Niçin?" demişler.
"İnsanlar" demiş, "günahı ve sevabı, cennet vaadi ve cehennem korkusu için değil, kendi gönülleri için yapsınlar."
Bu kıssa tam Doğu toplumları içindir. Çünkü insanların çoğunun içi fesattır. Yapılan her işin arkasında bir cennet vaadi ve cehennem korkusu ararlar.