Bazen düşünüyorum keşke mi desem diye. Ama sonra diyorum ki geçmişe gitsen ne değişecek bu kader yazılmış. Sadece en baştan yaşayacaklarını kısır döngüyle tekrar yaşayacaksın. Şairin bende çaresizlik sonsuz kördüğüm dediği yerdeyim. Nasıl,ne düşünmem gerektiğini bile bilmiyorum artık. Her şey güzel olacak mı gerçekten? Buna inanmak istiyorum. Her şey beklediğimden daha da güzel olacak inanıyorum . Çok şükür diyeceğim ..
Rabbim dedi;
Ey kalplerin Tartıcısı!
Çok bunaldım senin uzaklığında senden habersiz, cennetinden kovulmuş.
Çok yorgunum.
Bana bütün haberlerin yerini tutacak bir haber gönder.
Üzerime bir iyilik ve güzellik kondur.
Avunmalığım olsun, hiç ummadığım bir sevinç nasip et.
Latifsin, lütfet!
Lütfet bu gam denizinde tatlı bir dirlik olsun..
İşte bu dünyadaki her şey o kadar gölge. Perdenin bu tarafında hepimiz birer gölgeyiz aslında. Oyun bittiğinde bir püf! Mum söner. Oyun biter. Bütün suretler de Karagözcünün kutusunda bir araya konur, kaldırılır. Geriye ne suret kalır ne perde.
Peki her şey bu kadar gölgeyse bunca acı ne olacak?
Her şeyin gölge olduğunu bir kere fark edince, artık can acısa da bir acımasa da bir. O zaman bitmez zannettiğin her türlü çile de biter. Hem öyle bir biter ki artık bitse de fark etmez bitmese de fark etmez.