Bu anıyı anlatmak isterdim...Ama nasıl solgun... Hiçbir şey kalmamış gibi- çünkü uzaklarda gömülü, ilk gençliğim yıllarında.
Yaseminden gerilmiş bir ten...
O Ağustos gecesi? Ağustos muydu? - o gece...
Yalnız gözleri hatırımda hayal meyal; gözleri, sanırım maviydi...
Evet, evet mavi, gökyakut mavisi. (Konstantinos Kavafis)