Merve Sallı Bıyıkcı
@Msbl
77 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Peki evde beni bekleyen biri var mıydı? Olsa hatırlardım. Çünkü insan yalnız olduğunu unutamıyordu. Denemiştim...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tuttukları dilek için bile para verir insanlar. Havuzlara, kuyulara para atarlar. Dileğini bile satın almaya alışmış birine de barış hediye edilmez, satılır
Ben paylaşmayı bilmiyordum. Ne iyiliği ne güzelliği ne de acımı paylaşmayı biliyordum. Hiçbir zaman öğrenmemiştim. Oysa beni bir hayır kurumu büyütmüştü. Belki de şöyle demeliyim: Çünkü beni bir hayır kurumu büyütmüştü.
Ve bu dünyada başkasının acısından sonsuza kadar kaçabilmek mümkün değildi. Çünkü dünya o kadar büyük bir yer değildi. insan nerede olursa olsun, dünyanın öbür ucundaki bir trajedinin sonuçlarına bir gün elbet maruz kalıyordu. Kendisinden ne kadar uzakta olursa olsun, bir savaştan çıkan dumanı er geç ciğerlerine çekiyordu.
... Dolayısıyla her yerde olduğu gibi bu havaalanında da insanlar yanımdan birer ambulans gibi geçip gidiyordu. Evet, tam da bu ambulanslara benziyorlardı. çünkü aslında acil olan tek şey içlerinde taşıdıkları hastanın durumuydu.