Bazı kalpler, sonunu kendi seçer. Riyakârdır sevmeler. Ziyansızdır
haykırışlar. Sonunu bildiğin kitabı defalarca okumak gibidir, çekeceğin acıyı
bile bile ettiğin canhıraş ihanetler. Ve kaçınılmazdır, acının seni sarıp
sarmaladığı dumanlı geceler.
Kaderin ağları ne kadar büyük, acının şiddeti ne kadar yüksek
olursa olsun, hayat bir şekilde devam ediyordu. Etmek zorundaydı. Zamana
karşı koyamazdık. İnsanoğlu olarak, takvimlerin belirlediği devrana uyar,
akışta sürüklenirdik.